به نام بی نام او

رابطه ابلیس و آدم(خلیفه الله) با استناد به آیات شریفه قرآن

الف- وظایفی که ابلیس پس از اظهار تکبر و برتری طلبی[1] برای خودش در نظر گرفت، تا در مسیر ادعای آدمیت آدم و فرزندان وی، مخلصین از اغوا پذیران(مدعیان دروغین) جدا سازی و تفکیک شوند.

  1. کمین کردن و نشستن در مسیر راه راست(به سوی الله) مدعیان آدمیت و بنی آدم.[2]
  2. قسم خوردن به عزت الهی برای اغوا نمودن جمعی مدعیان آدمیت، مگر بندگان خلاص شده (از مرحله اغواگری و اغواپذیری).[3]
  3. زینت بخشیدن به جلوه های فریبنده زمینی برای اغوای جمعی مدعیان آدمیت.[4]
  4. اتلاف وقت برای به تاخیر انداختن زمان شکر گزاری اکثریت مدعیان آدمیت با احاطه ظاهری و باطنی از چهار جهت جلو، عقب و طرفین (بجز بالا و پائین) ایشان.[5]
  5. در صورت امکان زمانی(تا دوره ی قیامت)، برای گمراهی و ریشه کنی ذریه آدم بجز تعداد کمی(مدعیان آدمیت)، از انجام وظیفه باز نخواهد ایستاد.[6]

ب- پیشنهاد های الهی به ابلیس، به منظور ضمانت، اثبات و تائید صحت نرم افزاری و سخت افزاری آدم و بنی آدم بعنوان بندگان مخلص و هدایت یافته: 

  1. در حد استطاعت با صدایت آنها را تحریک نما.[7]
  2. با جمع لشگریان پیاده و سواره ات بر آنان بتاز.[8]
  3. در اموال و ثروت آنان شریک شو.[9]
  4.  در اولاد و فرزندان آنان شراکت نما.[10]
  5.  به آنان وعده های فریبنده و غرور آمیز بده.[11]

ولی ای شیطان بدان که هیچگاه بر بندگان من سلطه و نفوذی نخواهی یافت، زیرا وکالت من برای ایشان کافی است[12] و چون آنان در حالی که روزی(زمینی و آسمانی) خود را به دیگران احسان می کنند، با تمام وجه به من(الله) تسلیم شده اند[13] و لذا بخاطر تبعیت شان از هدایت من، هیچ ترس و اندوهی (از مکر و حیله های متنوع و فریبده تو) نخواهند داشت؛[14] پس تو با همه هوش، استعداد، توان و علم ظاهر و پنهان خود (علیه هوشمندی مثبت الهی) مکر، چاره اندیشی و برنامه ریزی کن و در مقابل من(الله) نیز مکر خواهم نمود، ولی بدان که مکر و چاره اندیشی من خیر، نیکی و سرآمد مکر همه مکاران است.[15]  

 

 

[1] - قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلاَّ تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ قَالَ أَنَاْ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ(اعراف-12)

    قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ(ص-76)

 

[2] - قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنى لاَقْعُدَنَّ لهَُمْ صرَطك الْمُستَقِيمَ(اسرا-16)

 

[3] - قَالَ فَبِعِزَّتِك لاُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ(ص-82) اِلا عِبَادَك مِنهُمُ الْمُخْلَصِينَ(الحجر-40) و (ص-83)

 

[4] - قَالَ رَب بمَا أَغْوَيْتَنى لاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فى الاَرْضِ وَ لاُغْوِيَنهُمْ أَجْمَعِينَ(الحجر-39)

 

[5] - ثُمَّ لاَتِيَنَّهُم مِّن بَينِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَيْمَنهِمْ وَ عَن شمَائلِهِمْ وَ لا تجِدُ أَكْثَرَهُمْ شكِرِينَ(اسرا-17)

 

[6] - قَالَ أَ رَءَيْتَك هَذَا الَّذِى كرَّمْت عَلىَّ لَئنْ أَخَّرْتَنِ إِلى يَوْمِ الْقِيَمَةِ لاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلا قَلِيلاً(اسرا-62)

 

[7] - وَ استَفْزِزْ مَنِ استَطعْت مِنهُم بِصوْتِك(اسرا-64)

 

[8] - وَ أَجْلِب عَلَيهِم بخَيْلِك وَ رَجِلِك(اسرا-64)

 

[9] -  وَ شارِكْهُمْ فى الاَمْوَلِ وَ الاَوْلَدِ(اسرا-64)

 

[10] - وَ عِدْهُمْ وَ مَا يَعِدُهُمُ الشيْطنُ إِلا غُرُوراً(اسرا-64)

 

[11] - إِنَّ عِبَادِى لَيْس لَك عَلَيْهِمْ سلْطنٌ وَ كَفَى بِرَبِّك وَكيلاً(اسرا-65)

 إِنَّ عِبَادِى لَيْس لَك عَلَيهِمْ سلْطنٌ إِلا مَنِ اتَّبَعَك مِنَ الْغَاوِينَ(الحجر-42)

 

[12] - إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلاً(اسرا-65)

 

[13] - بَلَى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِندَ رَبِّهِ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ (بقره-112)

 وَمَن يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى وَإِلَى اللَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ (لقمان-22)

 

[14] - قُلْنَا اهْبِطوا مِنهَا جَمِيعاً فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنى هُدًى فَمَن تَبِعَ هُدَاى فَلا خَوْفٌ عَلَيهِمْ وَ لا هُمْ يحْزَنُونَ(بقره-38)

 

[15] - وَمَكَرُواْ وَمَكَرَ اللّهُ وَاللّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ(آل عمران-54)